Pokazy w ramach Festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie 2009 odbywają się w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, ul. Konopnickiej 26

• If One Thing Matters. A Film About Wolfgang Tillmans (17 V)
• William Eggleston – Fotograf (17 V)
• Fotograficy Bernd i Hilla Becher (18 V)
• Tina Modotti – fotografka, rewolucjonistka (18 V)
• WORDSTAR Mirosłav Tichý (19 V)
• Jim Rakete – Moje życie (19 V)

Organizacja: MFK  Dom Norymberski  Manggha

Wolfgang Tillmans urodził się w 1968 roku w Remscheid. Po studiach w Bournemouth & Poole College of Art & Design zaprezentował serię zdjęć wykonanych podczas słynnej berlińskiej “Love Parade”, która stała się jego pierwszym artystycznym sukcesem. Kolejne serie fotograficzne były portretem młodzieżowych subkultur Londynu i Berlina oraz życia tamtejszych scen homoseksualnych. Od 1998 roku prowadzi zajęcia dydaktyczne na uczelniach artystycznych: Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Hamburgu i Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Frankfurcie nad Menem. W 2000 roku jako pierwszy fotografik otrzymał prestiżową Nagrodę Turnera. Tillmans jest aktywny nie tylko jako fotograf. Kreci wideoklipy, bierze udział w różnych projektach filmowych, organizuje w swoim atelier wystawy innych artystów – przede wszystkim tych zaangażowanych politycznie. Do jego najważniejszych wystaw indywidualnych należą prezentacje w: Kunsthale w Zurychu (1995), Palais de Tokio w Paryżu (2002), Tate Britain w Londynie (2003), Museum of Contemporary Art w Chicago (2006) i Galerie Hamburger Banhof w Berlinie (2008). Film Kalmbacha o Wolfgangu Tillmansie był prezentowany podczas ubiegłorocznego Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie w sekcji Forum.

krótkometrażowy film Reinera Holzemera
The David Lynch of Photography
18 minut, format 16:9, PAL, maj 2009

Berndt Becher urodził się w 1931 roku w Siegen. Zaliczany jest do klasyków fotografii dokumentalnej. Studiował malarstwo w Sztutgardzie i typografię w słynnej  Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, gdzie poznał swoją  przyszłą żonę Hillę. Hilla Wobeser, urodziła się w 1934 roku w Poczdamie. Fotografowała już jako dziecko. Po ukończeniu studiów fotograficznych w Poczdamie, doskonaliła swoje umiejętności w Düsseldorfie. Od 1961 roku, już jako małżeństwo, rozpoczęli fotografowanie zanikających budynków przemysłowych Zagłębia Ruhry, drewnianych „Fachwerkhaeuser”, tworząc zarazem ich dokumentację. Obiektem ich prac były również wieże ciśnień i magazyny. Becherowie fotografowali także poza Niemcami; w Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Typowe dla tych artystów fotografików są biało-czarne zdjęcia, przedstawiające wybrany obiekt z różnych punktów widzenia. Charakterystyczny jest ich sposób operowania światłem i cieniem, a także precyzyjne oddawanie szczegółów. Dzieła Becherów były wystawiane m.in. w Moderna Musset w Sztokholmie (1970), w Kassel podczas wystaw documenta 5 (1972), 6 (1977), 7 (1982) i 11 (2002), Museum of Modern Art w Nowym Jorku (1975 i 2008), podczas międzynarodowego biennale w San Paulo(1977) i w Wenecji (1990), w Museum Hamburger Bahnhof w Berlinie (2005). W 1976 roku Berndt Brecht został profesorem w Akademii Sztuk w Düsseldorfie. Jego studentami byli m. in. Andreas Gursky, Thomas Ruff, Thomas Struth, Candida Höfer, Axel Hütte, Jörg Sasse.

Tina Modotti urodziła się w 1896 roku we włoskim Udine, w 1913 wyemigrowała wraz z ojcem do San Francisco. Cztery lata później poślubiła kanadyjskiego malarza Roubaix del’Abrie Richeya i przeniosła do Los Angeles, gdzie zaczęła pracować dla filmu. Tam poznała znanego fotografa Edwarda Westona, zostając jego ulubioną modelką, a później uczennicą. Po śmierci męża wyjechała razem z Westonem do Meksyku i pod jego okiem, zaczęła robić własne zdjęcia, prezentując je po raz pierwszy w 1924 roku na ich wspólnej wystawie. Od tego momentu pracuje jako fotografka, wykonując przede wszystkim portrety, ale także dokumentując życie meksykańskiej stolicy, przyległych do niej prowincji i jej mieszkańców. Tina Modotti prowadzi też aktywną działalność polityczną, jest członkiem partii komunistycznej, po delegalizacji której zmuszona jest opuścić Meksyk. Wyjeżdża poprzez Niemcy do Związku Radzieckiego, gdzie zaczyna pracę jako reporterka. W Moskwie poznaje swojego rodaka, komunistę i stalinowskiego agenta, Vittorio Vidali. Z nim, jako korespondentka i tłumaczka dla wielu międzynarodowych agencji prasowych, podróżuje po Europie. Po wybuchu wojny domowej udaje się do Hiszpanii, gdzie spotyka m.in. Roberta Capę, Ernesta Hemingwaya i André Malraux. Po zmianie władzy w Meksyku wraca razem z Vidalim do tego kraju. W 1942 roku umiera w niewyjaśnionych okolicznościach. Przyjaciele podejrzewają morderstwo na zlecenie KGB. Po wojnie prace Tinny Modotti były prezentowane m.in. w: Museum of Modern Art w Nowym Jorku (1977), Muzeum Sztuki Współczesnej w Łodzi (1980), Ermitażu w Sankt Petersburgu (2003), Whitechapel Art Galery w Londynie ( 2005), Castello di Tivoli w Turynie ( 2005), Bienalle w Sydney (2008) i Irish Museum of Modern Art w Dublinie (2009).

Miroslav Tichý urodził się w 1926 roku w miejscowości Netčice w Czechach. Pod koniec lat 40. ubiegłego wieku studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze. Naukę przerwało przejęcie władzy przez komunistów, a artysta trafił na 8 lat do więzienia, a później do zakładu dla psychicznie chorych. Te doświadczenia nie pozwoliły mu wrócić do zdrowia, ale nie zarzucił swojej sztuki. Za pomocą samodzielnie skonstruowanego z puszek, tektury i szkieł od okularów aparatu wykonywał dziennie dziesiątki zdjęć. Ich tematem są najczęściej kobiety, które obserwował z ukrycia, a następnie fotografował. Tichý samodzielnie robił odbitki, często „korygując“ gotowe zdjęcia poprzez ich kolorowanie lub dorysowywanie szczegółów. Tak „podretuszowane” prace są dzisiaj wyjątkowo cenne dla kolekcjonerów. „Odkrywcą” artysty dla świata sztuki jest czeski lekarz psychiatra, który poznał Tichýego zanim, w 1968 roku, wyemigrował do Szwajcarii.

Ponad osiemdziesięcioletni fotograf i malarz mieszka w miejscowości Kyjov na Morawach, w zrujnowanym domu, w warunkach, w jakich zwykle żyją bezdomni. Opiekuje się nim sąsiadka, która, zanim zjawili się marszandzi była jego jedynym kontaktem ze światem. Jana Hebnarova posiada, obok doktora Romana Buxbauma, największy zbór prac Tichýego. Po pierwszej wystawie, jaka odbyła się w 2005 roku w Zurychu, zdjecia czeskiego fotografa prezentowane były w Nowym Jorku, Berlinie, Frankfurcie nad Menem i w Centre Pompidou w Paryżu.

Film Natasy von Kopp był pokazywany na wielu międzynarodowych festiwalach filmowych zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia.

Jim Rakete urodził się w 1951 roku w Berlinie. Jako fotografik i fotoreporter zaczął pracować już od 17 roku życia m.in. dla codziennych gazet i agencji prasowych. Jego drugą pasją, obok fotografii, jest muzyka, co pozwoliło mu dokumentować berlińską scenę muzyczną oraz koncertujące tu takie gwiazdy jak: Jimi Hendrix, Ray Charles, David Bowie czy Mick Jagger. W latach 1977 – 1987 założył agencję fotograficzną i muzyczną, która mieściła się w jego berlińskim atelier na Kreuzbergu. Był managerem wielu grup muzycznych tzw. Nowej Niemieckiej Fali, m.in. Niny Hagen, a jego fotografie zdobiły okładki ich płyt. Od 1987 roku Rakete poświęca się całkowicie fotografii portretując osobistości świata filmu, teatru, muzyki, literatury i polityki. Należy do ulubionych fotografów wielu gwiazd. Pracuje korzystając wyłącznie z kamery analogowej i z klasycznych metod wywoływania zdjęć.

Prace Jima Rakete pokazywane były w Muzeum Filmu we Frankfurcie nad Menem oraz w galerii na zamku w Oberhausen.