Wszystkie projekcje filmowe odbywają się w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha
ul. Konopnickiej 26
piątek 16 maja, godz. 19:00
A film about with Anders Petersen
Szwecja, 2006, 52 min.
reżyseria: JH Engström
zdjęcia: JH Engström
produkcja: JH Engström
Anders Petersen (ur. 1944, Solna). Jeden z najbardziej intrygujących współczesnych szwedzkich fotografów. Zdobywca licznych nagród, w tym tytułu Fotografa Roku na francuskim festiwalu Rencontres d'Arles (2003). Fotograficzny dorobek Andersa Petersena to zapis spotkań z ludźmi, którzy w trakcie tych spotkań przestają być nieznajomymi i poprzez fotografie trafiają do czegoś w rodzaju rodzinnego albumu autora. Niezależnie, czy tematem zdjęć jest nocny bar, osoba spotkana na ulicy czy szpital psychiatryczny - jest to kontynuacja tego samego procesu przekraczania granicy anonimowości i zbliżenia się do Innego.
W dorobku artysty znajduje się ponad 20 albumów i wiele wystaw prezentowanych zarówno w Europie, jak i w Azji.
W dorobku artysty znajduje się ponad 20 albumów i wiele wystaw prezentowanych zarówno w Europie, jak i w Azji.
A Portrait of Jacob Holdt / Portret Jacoba Holdta
Wielka Brytania, 2008, 55 min.
reżyseria: Marcus Werner Hed
zdjęcia: Jeremy Valender
produkcja: Marcus Werner Hed,
Pundersons Gardens
Wywiad prowadzi:
Margherita Hohenlohe
Dokumentalny film Marcusa Wernera Heda i Jeremy'ego Valendera ukazuje sylwetkę duńskiego fotografa, pisarza i wykładowcy Jacoba Holdta. Jacob przyjechał do Stanów Zjednoczonych w 1970 roku; miał 24 lata i 40 dolarów w kieszeni. Zafascynowany tym, co odkrył, ostatecznie pozostał pięć lat. Żył jak wagabunda; żeby zdobyć pieniądze na filmy do aparatu, dwa razy w tygodniu sprzedawał własną krew. Przejechał autostopem ponad 100 000 mil. Zaprzyjaźniał się z każdym, kto oferował mu podwiezienie i chętnie przyjmował zaproszenia na kilka dni. Mieszkał w ponad 350 domach, gdzie fotografował wszystkich, od narkomanów i mieszkańców gett, po amerykańskich milionerów i członków Ku Klux Klanu.
sobota 17 maja godz. 19:00
Copyright by Inge Morath
Niemcy 1991, film dokumentalny, 89 min.
reżyseria: Sabine Eckhard,
zdjęcia: Martin Kukula,
Produkcja i dystrybucja: Kick - Film, BR/DFF
Inge Morath (1923-2002). Wybitna fotoreporterką o światowej sławie, która za sprawą przypadku zajęła się fotografią. Od lat 50. pracowała dla tak renomowanych czasopism jak: Life czy Paris Match. Urodzona w Austrii, ale dorastająca we Francji i Niemczech, po II wojnie światowej rozpoczęła w Salzburgu i w Wiedniu pracę dziennikarki.
Jej reportaże o powracających z wojny żołnierzach stały się okazją do nawiązania znajomości z Robertem Capa – jednym z założycieli powstałej w 1947 roku agencji fotograficznej Magnum, której wkrótce stała się członkiem.
Pracując w paryskim biurze agencji stawiała pod pseudonimem pierwsze kroki jako fotografka, a następnie jako asystentka Henri Cartier-Bressona. W czasie prac nad filmem Skłóceni z życiem Johna Hustona w roku 1960 poznała pisarza i scenarzystę Artura Millera, z którym 2 lata później wzięła ślub i zamieszkała na farmie w Connecticut. Inge Morath i Artur Miller prowadzili artystyczne życie, w którym było miejsce na wspólne projekty. Tak powstały m.in. książki o podróżach do Rosji czy Chin. Szerszemu kręgu publiczności Inge jest znana z wielu portretów artystów, z którymi się przyjaźniła. Film Sabine Eckhard jest portretem wybitnej fotografki i wyjątkowej kobiety, który opowiada też kawałek historii fotografii. Inge Morath zmarła w 2002 roku w Nowym Jorku.
Pracując w paryskim biurze agencji stawiała pod pseudonimem pierwsze kroki jako fotografka, a następnie jako asystentka Henri Cartier-Bressona. W czasie prac nad filmem Skłóceni z życiem Johna Hustona w roku 1960 poznała pisarza i scenarzystę Artura Millera, z którym 2 lata później wzięła ślub i zamieszkała na farmie w Connecticut. Inge Morath i Artur Miller prowadzili artystyczne życie, w którym było miejsce na wspólne projekty. Tak powstały m.in. książki o podróżach do Rosji czy Chin. Szerszemu kręgu publiczności Inge jest znana z wielu portretów artystów, z którymi się przyjaźniła. Film Sabine Eckhard jest portretem wybitnej fotografki i wyjątkowej kobiety, który opowiada też kawałek historii fotografii. Inge Morath zmarła w 2002 roku w Nowym Jorku.
niedziela 18 maja godz. 19:00
Moja Praga. Josef Sudek – poeta fotografii
Niemcy 2002, film dokumentalny, 45 min.
reżyseria: Thomas Honickel,
Produkcja: Bayerisches Fernsehen
Josef Sudek (1896 Kolin – 1976 Praga) był znanym czeskim fotografem, zaliczanym jest do najwybitniejszych fotografów na świecie. Większość jego prac powstała przy użyciu aparatów o dużych formatach, które umożliwiały rezygnację z powiększenia. Wśród tematów, którymi się zajmował i które przyniosły mu sławę były: krajobrazy okolic Kolina przed I wojną światową, ranni w lazaretach w okresie wojny, Katedra Św. Wita w Pradze czy Panorama Pragi.
Chociaż martwa natura czy krajobrazy zajmują ważne miejsce w jego dorobku artystycznym to nie jedyne tematy. Wśród jego prac znajdziemy też akty i portrety. Międzynarodowe uznanie przyniosła mu seria zdjęć Blick aus meinem Fenster (Widok z mojego okna), która powstała po wkroczeniu Hitlera do Pragi. Pozbawiony możliwości wędrówek skupił się na dokumentacji życia widzianego zza szyby swojego okna.
Thomas Honickel jest reżyserem filmu Mein Prag. Josef Sudek - der Poet der Kamera (Moja Praga. Josef Sudek - poeta fotografii). Była asystentka Sudka Anna Favrova opowiada o sposobie jego pracy, o jego nieco dziwacznej osobowości, która niejako wpisała się w krajobraz i historię miasta. Film Honickela przedstawia Sudka jako fotografa, który używając XIX-wiecznego sprzętu, dokumentuje i portretuje własną współczesność.
Roswitha Hecke – sekretne spojrzenia
Niemcy 2007, film dokumentalny, 20 min.
Reżyseria: Sophie Solá Ferrer
Roswitha Hecke (ur. 1944, Hamburg) jest fotografem zarówno z zawodu jak i powołania. Jej wieloletni związek z reżyserem teatralnym Petrem Zadekiem zaowocował współpracą również na gruncie zawodowym, ponieważ to właśnie Hecke miała wyłączność na fotograficzną rejestracje jego inscenizacji teatralnych. Artystka nawiązała też współpracę z innymi reżyserami jak: Werner Schroeter, Rainer Werner Fassbinder czy Eric Rohmer. Bardzo ważnym elementem jej twórczości jest przyjaźń łącząca ją z aktorską rodziną Bennentów, której z aparatem fotograficznym towarzyszy od 1967. Hecke, która chętnie zajmuje się również problematyką społeczną, jest autorką licznych reportaży powstałych w czasie wielu podróży. W Paryżu powstał cykl Pigall - Meine Straße der Transvestiten (Pigalle - Moja ulica transwestytów). Zafascynowana pracą detektywa Roya Finera towarzyszyła mu przy realizacji jego zleceń, co zaowocowało kolejnym cyklem: Die Obdachlosen auf der Bowery (Bezdomni z Bowery), a zarażona przez jednego ze swoich partnerów życiowych miłością do boksu utrwaliła na fotografiach sportowców z tego środowiska. W 1978 roku opublikowała książkę Liebes Leben (Kochane życie), która opowiada o życiu prostytutki z Zurychu imieniem Irene. Książka ta została okrzyknięta najlepszym albumem zdjęciowym, a następnie odznaczona prestiżową nagrodą firmy Kodak oraz nagrodą Stiftung Buchkunst przyznawaną najpiękniejszej publikacji książkowej. Pod koniec 2007 roku odbyła się w Berlinie w Martin-Gropius-Bau wystawa retrospektywna fotografii Roswithy Hecke.
