Mieszkanie II, ul. Gertrudy 15/2 czynne: 6–31.05 WT-PT: 16:00–19:00, SB-ND : 12:00–18:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 15:30
Cykl Boazeria to zestawione ze sobą zdjęcia i obrazy przedstawiające wnętrze domu Agaty Biskup, w którym artystka dorastała.
Jej rodzina zdecydowała się kilka miesięcy temu na sprzedaż domu. Rodzice chcą postawić zupełnie nowy. Nie byłoby w tym pomyśle nic dziwnego, gdyby nie fakt, że planowany budynek ma stanąć na działce, tuż koło starego. Ta decyzja zainspirowała Biskup do stworzenia wizualnego zapisu wnętrz rodzinnego mieszkania. Po przeprowadzce Agata będzie widziała architekturę lat dziecinnych z okien nowego domu, ale przestrzeń, w której przez 25 lat toczyła się historia rodziny artystki, zostanie bezpowrotnie utracona.
Agata Biskup jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom 2006). Za swoje refleksyjne obrazy śmiało nawiązujące do estetyki kiczu została wyróżniona na 38. Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2007 a także przez redakcję „Exit”.
W cyklu Périphéries Mohamed Bourouissa sfotografował przedmieścia jako koncept, jako dzieło sztuki, czyli w sytuacjach, które nie są przedmiotem zainteresowania fotoreporterów. Choć jego motywację stanowiły grupy społeczne te przedmieścia zamieszkujące, jego zdjęcia pokazują – na co sam wskazuje – napięcie w przestrzeni, jego praca jest natury plastycznej i odnosi się do geometrii emocjonalnej.
Mohamed Bourouissa pochodzi z Algierii, ale mieszka i pracuje w Paryżu. Tam też ukończył Ecole Nationale Supérieure des Arts Décoratifs oraz DEA d’Arts plastiques na Sorbonie. Brał udział w licznych wystawach we Francji, pokazywał swoje fotografie na festiwalach w Chinach i Belgii.
Karen Brett The Myth of Sexual Loss / Mit utraconej seksualności
Krypta u Pijarów, ul. Pijarska 2 czynne: 6 – 26. 05 WT-SB 13:00 – 17:00 Oficjalne otwarcie:13 maja 2008 godz 18:00
"Projekt fotograficzny Mit utraconej seksualności zgłębia problem seksualności starzejącego się ciała. Analizuję w nim – a zarazem kwestionuję – ideologiczną otoczkę związaną z seksualnością i strach przed przemijalnością ciała, jakie funkcjonują w naszym społeczeństwie. Starałam się podejść do tematu w sposób pełen wrażliwości, intymny; dążyłam do stworzenia estetyki nie ciążącej w stronę sensacji i szanującej integralność i prywatność portretowanych.
Mimo, że społeczeństwo, w którym żyjemy jest coraz bardziej otwarte, seks i starość nadal są tematmi tabu i wypierane są ze świadomości. Kiedy osiągamy pewien wiek, zostajemy zaliczeni do kategorii istot aseksualnych. Miłość i seks to aktywności zarówno psychiczne jak i fizycznymi, dlatego też powinny pozostać zdrową alternatywą, a nawet istotną częścią życia, w późnym wieku podobnie jak w młodości.
Pomysł tego projektu pojawił się w okresie, kiedy opiekując się osobami starszymi zrozumiałam, że intymność i zmysłowość to bardzo osobiste i indywidualne kwestie. Wszyscy mamy swoje namiętności i pragnienia, które trwają w nas aż do śmierci. Będąc pielęgniarką miałam sposobność wszechstronnego obcowania z ludźmi w wieku od sześćdziesięciu do dziewięćdziesięciu lat. Doświadczenie to było nieocenioną pomocą, gdyż dzięki niemu zobaczyłam, jak wyglądają późne lata życia. Przygotowało mnie to jako artystkę, by rzucić wizualne wyzwanie mitom, jakie towarzyszą seksowi osób w podeszłym wieku.
Dzięki takiemu a nie innemu zestawieniu prac w projekcie Mit utraconej seksualności charakterystyczne niekiedy dla starego ciała uspokojenie przenikać może na inne poziomy: przedstawienie fotograficzne graniczy z ikoną. W odczytywaniu całości istotną rolę odgrywa jednak wizualna struktura poszczególnych fotografii. Ciasne kadry sprawiają, że spokojne obrazy stają cię bardziej intensywne i momentami dezorientujące dla odbiorcy. Dlatego też obserwator jest zaintrygowany wymową oglądanego przedstawienia, jednocześnie zaś zmuszony do przemyślenia znaczeń zawartych na marginesie każdej z prac." - Karen Brett
Karen Brett. Absolwentka University of Wales College Newport (fotografia dokumentalna), wykwalifikowana pielęgniarka. Jako artystka koncentruje się na kwestiach społecznych zwykle osłoniętych milczeniem (choroby psychiczne, przemoc w rodzinie, seksualność wieku późnego). Jej prace prezentowane były na licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in. podczas MA Show w Londynie i Le Mois de la Photo w Montrealu. Mieszka i pracuje w Bristolu.
Maggie Cardelùs Zoo, age 10 / Zoo, lat 10 Birthday Flowers/ Urodzinowe kwiaty
Pracownia Fotografii Artystycznej, ul. Św. Tomasza 22 czynne: 8–31.05 WT-PT: 16:00–19:00, SB-ND: 12:00–18:00 Oficjalne otwarcie: sobota 10 maja, godz. 15:00
Video zatytułowane Zoo, age 10 to portret dziecka, syna autorki. Jest to 18 tysięcy fotografii zebranych lub zrobionych przez Cardelùs w czasie od 25 marca 1996 – narodzin dziecka – do 26 marca 2006 czyli do 10 urodzin chłopca. Zdjęcia są zmontowane z szybkością 12 klatek na sekundę. Ta prędkość powoduję, że widz nie jest w stanie skoncentrować wzroku na żadnym z przenikających się obrazów. Jednak Zoo, age 10 to nie tylko opowieść z 10 lat życia dziecka, to również portret pewnego stylu życia, pewnej ery oraz refleksja nad przemijaniem.
Birthday Flowers to wmontowany w formę księgi krótki film, którego centralnym punktem są właśnie tytułowe kwiaty urodzinowe a artystka kolejny raz porusza tu temat przemijania.
Maggie Cardelùs mieszka i pracuje w Mediolanie. Znana z indywidualnej wystawy w maju 2007 w Fúcares Gallery w Madrycie i Francesca Kaufmann Gallery w Mediolanie . Brała udział w wielu przeglądach zbiorowych: Brescia Photography Biennial czy l marmo e la celluloide.
Maggie Cardelùs jest reprezentowana przez Galerię Francesca Kaufmann, Mediolan.
Mikołaj Długosz REAL FOTO
Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, pl. Szczepański 3a open: 6–29.05 WT, ŚR, PT-ND: 11:00–18:00, CZW: 11:00–20:00 oficjalne otwarcie: sobota 10 maja 2008, godz. 13.00
Autor wyszukuje najciekawsze zdjęcia spośród tysięcy przejrzanych aukcji. Wybrane fotografie są próbą zareklamowania produktów wystawionych na sprzedaż. Amatorska reklama, często naśladując wysokobudżetowe produkcje, daje interesujący, często wrecz zabawny efekt. Prezentowane zdjęcia są specyficznym rodzajem dokumentów osobistych, poprzez które możemy podglądac przestrzeń prywatną, w którą internauci nigdy nie wpuściliby zawodowych fotoreporterów. W szerszym kontekście te obrazy sa też ciekawym zapisem rzeczywistości lat '00.
Mikołaj Długosz studiował fotografię w łódzkiej Filmówce, w międzyczasie współpracując z pismami „Fluid” i „City Magazine” Dla stałej pracy w tym drugim zostawił Łódź . Po rozwiązaniu „City” poprowadził z Bogną Świątkowską pierwsze numery „Notesu na 6 tygodni”. Za okładkowe zdjęcie magazynu „Life Style” dostał nagrodę Himery. Jego zdjęcia były publikowane m. in. we włoskim "L’Uomo Vogue" i angielskim "Tank Magazine". W 2004 roku wyreżyserował i pokazał w Centrum Pompidou godzinny pokaz slajdów składających się z 2 tysięcy zdjęć (oprócz jego zdjęć znalazły się tam fotografie Marty Pruskiej i Radka Polaka) ilustrowanych na żywo muzyką zespołu „Laktop”. W albumie Pogoda ładna wydanym przez Ha!ART i na wystawie pod tym samym tytułem w galerii Yours Długosz pokazał zbiór polskich pocztówek z lat 70tych i 80tych, które ułożył we własnym porządku. Swoje prace pokazywał m.in. w Centre Pompidou w Paryżu, na festiwalu NOVA POLSKA w Lille oraz w licznych polskich galeriach. Mieszkał w Berlinie i na Mazurach, ale urodził się i aktualnie żyje i pracuje w Warszawie.
Thomas Dworzak Taliban/ Talibowie
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi ul. Św. Tomasza 17 otwarte: 9–31.05 WT-ND: 11:00–19:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 19:30
Taliban to cykl zdjęć Talibów, które Dworzak znalazł w Kandaharze w 2002 roku jakiś czas po tym, jak oni sami z niego uciekli. Ich wizerunki wisiały między zdjęciami Bruce’a Lee i Leonardo DiCaprio. Są to obrazy ukazujące mężczyzn z mocnym makijażem wykonanym za pomocą kohlu, z pomalowanymi paznokciami. Ich twarze zostały wyretuszowane. Niektórzy zostali sfotografowani z przyjaciółmi, wśród kwiatów, inni trzymają w rękach broń. Wszystkie z prezentowanych zdjęć zostały wykonane przez afgańskich fotografów w studiach „Shah Zadah” („Syn Króla/Szacha”), „Rosjan” („Światło”) i „Nadir Photographer”.
Thomas Dworzak - fotograf niemiecki, od roku 2004 członek prestiżowej agencji Magnum. Jako fotoreporter pracował między innymi dla US News oraz World Report, robił zdjęcia w czasie kryzysu w Kosowie, w Czeczeni, fotografował wydarzenia w Izraelu, wojnę w Macedonii, pakistańskich uchodźców, walki zbrojne w Iraku oraz wybory w USA.
JH Engström Photocopies
Galeria ZPAF i S-ka, ul. Św. Tomasza 24 czynne: 9.05–28.06 PN-ŚR, PT-SB: 12:00–18:00, CZW: 12:00–20:00 Oficjalne otwarcie: sobota 10 maja, godz. 14:00
"Twoja głowa pełna jest obrazów. Nie marzeń. Nie mam na myśli marzeń. Twoje ciało jest pełne obrazów. Zmieniają się z prędkością świetlną. Nie wiesz, które zachować. Nie wiesz, na których naprawdę ci zależy. Wszystkie są zarysem czegoś, o czym masz jedynie mgliste pojęcie. Rozwieszasz je. Próbujesz zobaczyć.
Te foto-kserokopie-odbitki-prace zrobiłem na festiwal Miesiąc Fotografii w Krakowie pod hasłem Młodość i dla galerii ZPAF i S-ka".
JH Engström urodził się w 1969 roku w Szwecji, lecz przeniósł d Paryża w wieku lat 10. W 1991 rozpoczął prace jako asystent słynnego fotografika mody – Mario Testino. Poózniej został asystentem Andersa Petersena. Skończył wydział fotografii i filmu na Uniwersytecie w Gothenburgu. W 1997 opublikował swoją pierwszą ksiązkę – Shelter. Jego kolejne projekty, Trying to Dance i Haunts, prezentowane były w paryskiej Galerie VU i wydane w formie albumów.
Glen E. Friedman FUCK YOU ALL
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi ul. Św. Tomasza 17 czynne: 9–31.05 WT-ND: 11:00–19:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 19:30
Cykl FUCK YOU ALL, składający się ze zdjęć z dwóch serii FUCK YOU HEROES i FUCK YOU TOO charakteryzuje intensywność życia i energia tkwiąca w pokazywanych zjawiskach kulturowych. Friedman był dokładnie w epicentrum każdego z nich, obserwował ich narodziny. Zanim jeszcze ktokolwiek inny zdołał je uchwycić i zrozumieć, on już tkwił w nich mocno i dokumentował. Najpierw skateboardning (Tony Alva, Jay Adams, Alan „Ollie” Gelfand, Stacy Peralta), następnie scenę punkrockową zachodniego wybrzeża (Minor Threat, Black Flag), na koniec rap (Beastie Boys, Ice-T) i hip-hop (Run-D.M.C).
Glen E. Friedman jest uważany za jednego z najważniejszych fotografów amerykańskich swojego pokolenia. Jego prace znajdują się w kolekcjach muzeów w Seatlle, Waszyngtonie a także w prywatnych kolekcjach na całym świecie. Artysta stał się sławny za sprawą zdjęć słynnych buntowników takich jak Fugazi, Black Flag, Ice-T czy Beastie Boys oraz dzięki fotografiom starej szkoły skatebordzistów jak Tony Alva, Jay Adams czy Stacy Peralta.
Girls and the American Body Project
Wystawa plenerowa, Mały Rynek Wystawa trwa od 8 maja do 31 maja
"Jedną z rzeczy, na które zareagowałam w projekcie to różnice pomiędzy dziewczynkami w roku 1800 i teraz; w 1800 roku bycie dobrą dziewczynką znaczyło czynić dobro w sensie moralnym. W naszych czasach to wygląd stał się najwyższą formą kobiecej perfekcji." - Lauren Greenfield
Lauren Greenfield została uznana przez American Photo za jednego z 25 najbardziej wpływowych, obecnie aktywnie działających fotografów. Jest fotoreporterem i dokumentalistką, w swojej pracy wykorzystuje nie tylko aparat fotograficzny, ale również kamerę. Lauren ukończyła Harvard (1987) a swoją karierę rozpoczęła jako stażystka National Geographic. Jej fotografia podejmuje tematykę gender, ciała, zaburzeń jedzenia, wpływu kultury popularnej na styl życia.
Michael Jang Garageband
Mieszkanie III, ul. Sebastiana 16/2 czynne: 8–31.05; WT-PT: 16:00–19:00, SB-ND: 12:00–18:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 16:30
Cykl Garageband jest dokumentem o scenie młodych zespołów rockowych San Francisco. Michael Jang sportretował grupę amerykańskich nastolatków - członków garażowego zespołu muzycznego, oraz ich przyjaciół. Te nastolatki odtwarzają styl bycia znacznie starszego od nich pokolenia, związanego z muzyką punk. Autor, który jako fotograf dokumentował jeszcze występy zespołu The Sex Pistols, zamieścił w cyklu jedno zdjęcie, które jest dyskretnym komentarzem do sytuacji młodego pokolenia: tytułowy garaż, w którym odbywają się koncerty i imprezy, jest częścią dużej willi należącej do niewątpliwie zamożnych rodziców. Pozwalają oni swoim dzieciom na zabawę w zbuntowaną młodość.
Michael Jang - fotograf amerykański, studiował fotografię w Art Instytut w San Francisco oraz Design w California Instytut of The Arts. Portretował takie sławy jak Jimi Hendrix, Jack Lemon, Wynton Marsalis, Anthony Quinn, Carlos Santana, Frank Sinatra czy Bobby Mcferrin. Pracuje m.in. dla Rolling Stone, Elle, Nike i New York Timesa. Jego fotografie znajdują się w kolekcjach San Francisco Museum of Modern Art i Rock and Roll and Baseball Hall of Fames. Mieszka i pracuje w San Francisco.
JR Projekt realizowany specjalnie dla Miesiąca Fotografii 2008
JR jest młodym francuskim artystą pochodzącym z Paryża. W swoich projektach z pogranicza fotografii i streetartu podejmuje tematykę konfliktów społecznych. W akcji zatytułowanej 28mm Project: Prtrait of a generation sfotografował młodych mieszkańców przedmieść Paryża, a następnie rozwiesił wielkoformatowe powiększenia w centrum miasta. Face2Face Project pierwotnie miał miejsce na terenie Izraela i Palestyny, gdzie wraz z Marco portretował ludzi zajmujących się tym samym zawodem po obu stronach muru. Podobnie jak w pierwszym projekcie i tam efekty pracy pojawiły się w żywej tkance miasta.
Barbara Klemm stała się autorką jednej z najznakomitszych kronik fotograficznych najnowszej niemieckiej historii. Poczynając od lat 60-tych, jako fotograf redakcyjny "Frankfurter Allgemeine Zeitung", dokumentowała bieżące wydarzenia polityczne i społeczne, tak w Niemczech Wschodnich, jak i w Zachodnich. Sławę zdobyła przede wszystkim jako autorka subtelnych portretów oraz krytyczno-społecznych reportaży fotograficznych. Była wielokrotnie nagradzana za wybitne zdjęcia.
Zatrzymani Kurator: Andrzej Kramarz
Mieszkanie IV, ul. Sebastiana 16/8 czynne : 8–31.05 WT-PT: 16:00–19:00, SB-ND: 12:00–18:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 16:30
Zatrzymani są wystawą o młodych ludziach zatrzymanych podczas zamieszek poznańskich w 1956 roku pod najróżniejszymi często absurdalnymi zarzutami jak np. posiadanie butelek z benzyną, napad na więzienie, zbieranie łusek karabinowych, namawianie milicji do zaniechania swoich działań a także kradzież samochodu, uprowadzanie tramwajów w celach barykadowania ulic, kradzież perfum czy papierosów. Wszystkie te zatrzymania zostały przeprowadzone w ostatnich dniach czerwca ’56 podczas zamieszek antypaństwowych. Można więc przypuszczać, że niektóre z podanych zarzutów były wymyślane na potrzeby zatrzymania.
Andrzej Kramarz - autor projektu - przejrzał kilkaset stron akt i dotarł do zatrzymanych urodzonych w 1atach 1941, 1942, co oznacza, że w chwili zatrzymania (za zbieranie łusek na ulicy) mieli po 14/15 lat.
Z wystawy Zatrzymani
Andrzej Kramarz. Absolwent Instytutu Kreatywnej Fotografii w Opawie. Od wczesnych lat 90. zajmuje się fotografią dokumentalną publikując swoje prace w większości polskich tygodników. Do jego najbardziej znanych cykli fotograficznych należą: Morze Czarne, Klinika, Nieskończoność poznania oraz Dom (wspólnie z Weroniką Łodzińską). Laureat wielu nagród fotograficznych. Współtwórca Fundacji Imago Mundi, wicedyrektor artystyczny festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie, członek Kolektywu Fotografów Visavis.pl, wykładowca Akademii Fotografii w Krakowie.
Fernando Moleres Children at Work / Pracujące dzieci
Wystawa plenerowa, Rynek Główny Wystawa trwa od 8 maja do 31 maja.
W roku 1992 Fernando Moleres wspomagany przez Eugene Smith Memorial Fund rozpoczął międzynarodowy projekt zatytułowany Children at Work, który przedstawia dzieci pracujące na co dzień w niebezpiecznych warunkach, wykorzystywane do ciężkich prac, co odbija się w konsekwencji na ich rozwoju fizycznym i psychicznym. Moleres zwraca tym samym naszą uwagę na przyczyny tego wciąż aktualnego problemu.
Fernando Moleres, fotograf hiszpański, mieszka i pracuje w Barcelonie. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród fotograficznych, swoje fotografie wystawiał w galeriach w całej Europie.
Vesselina Nikolaeva Szkoła nr 7
Willa Decjusza, ul. 28 Lipca 1943r. 17 A czynna: 7–28.05 PN-PT: 10:00–18:00 Oficjalne otwarcie: piątek 16 maja, godz. 17:00
Vesselina Nikolaeva w cyklu Szkoła nr 7 zwraca uwagę na położenie młodych ludzi żyjących w Bułgarii – kraju, który w swojej współczesnej postaci ma tyle samo lat, co bohaterowie jej zdjęć. Odzyskana wolność otworzyła przed nimi nieznane dotąd możliwości; rewersem tej sytuacji jest brak wzorców do naśladowania i brak łączności z historyczną przeszłością. Poszukiwanie źródeł i odniesień w historii jest charakterystyczną cechą współczesności: coraz rzadziej słychać prawdziwie rewolucyjne hasła.
Vesselina Nikolaeva. Urodzona w Sofii artystka jest jedną z najciekawszych reprezentantek współczesnej fotografii bułgarskiej. Jej zainteresowania artystyczne skupiają się głównie wokół fotografii dokumentalnej. W swych pracach Nikolaeva próbuje uchwycić elementy znikającej rzeczywistości Europy Południowo – Wschodniej i związaną z tym atmosferę swoistej nostalgii. Z fragmentów rozproszonego świata próbuje złożyć obraz współczesnej Bułgarii na tle transformacji geograficznych i politycznych.
Vesselina Nikolaeva jest absolwentką Utrecht Academy of Art, ukończyła roczne Credit Suisse Master Class for Photojournalists from East-Central Europe w Budapeszcie oraz klasę A. Broomberga i O. Chanarina w Aranjues w Hiszpanii.
Jest dwukrotną stypendystką holenderskiej Fundacji Fine Arts oraz laureatką wielu prestiżowych konkursów, m.in. Canon Award 2004; Descubrimientos 2005 – nagrody dla najlepszego młodego fotografika w Hiszpanii oraz Grand Prix 4 Międzynarodowego Festiwalu Fotografii w Łodzi. Uczestniczyła w ponad dwudziestu wystawach grupowych oraz siedmiu indywidualnych.
Mark Raidpere, artysta pochodzący z Tallinu, zaprezentuje na festiwalu video zatytułowane Andrey/Andris, w którym poruszona zostaje najróżniejsza tematyka, od erotyzmu po kwestie związane z występowaniem na scenie, autentycznością i interakcją między bohaterem fotografowanym a kamerzystą/realizatorem/pomysłodawcą projektu.
W tym wypadku video powstało, gdy Mark pewnego razu zauważył w barze chłopaka, kelnera całkowicie zanurzonego w tańcu. Po zamknięciu lokalu zarejestrował jego taniec. Oświetlony niebieskim na przemian z czerwonym światłem Andrey porusza nas swoim pod względem choreografii perfekcyjnym tańcem w połączeniu z bardzo młodym, wręcz naiwnym wyglądem.
Ten krótki zapis to też konfrontacja między tym co glamour, tym, kim chciałby być Andrey a autentycznością To bardzo subtelny portret psychologiczny młodego człowieka
Poszukiwanie źródeł i odniesień w historii jest charakterystyczną cechą współczesności: coraz rzadziej słychać prawdziwie rewolucyjne hasła. Zwrócili na to uwagę kuratorzy wystawy Money makes the world go round, the world go round, the world go round…, na której zestawione zostały zdjęcia Eiko Sabela i Edmunda Pipera. Choć ich prace utrzymane są w różnych estetykach, to łączą je odniesienia do atmosfery Berlina, miejsca wyjątkowego, pełnego sprzecznych emocji i różnorodnych zjawisk.
Edmund Piper był wydawcą i redaktorem pierwszego w Berlinie bezpłatnego pisma o sztuce i właścicielem galerii 'enger & piper'. Teraz prowadzi galerię Basisraum będącą forum dla najnowszej sztuki współczesnej, od programowej po eksperymentalną. Piper jest założycielem i dyrektorem Berliner Kunstsalon oraz członkiem zarządu Tease Art Fair.
Eiko Sabela studiuje rzeźbę na Weißensee Kunsthochschule w Berlinie. Studia planuje ukończyć pod koniec 2008 roku. Jest autorem obiektw przestrzenych i fotografii. Uwielbia dużą skalę. Tworzy prace niezwykle efektowne wizualnie i teatralne. Mieszka i pracuje w Kolonii i Berlinie.
Marta i Michał Zasępa
Młodość Witka J.
Mieszkanie I, ul. Gertrudy 15/1 czynne: 6–31.05 WT-PT: 16:00–19:00, SB-ND: 12:00–18:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 15:30
Projekt Marty i Michała Zasępów to film nakręcony pierwotnie kamerą LOMO/8mm, ale przetworzony na dvd. Bohaterem jest Witold Janczak zwany Witkiem, który w tej chwili ma 76 lat a którego młodość została zapisana kamerą LOMO Mewa 2, odnaleziona w rodzinnych archiwach, zmontowana na nowo oraz opatrzona komentarzami i muzyką.
Marta Zasępa. Absolwentka Wydziału Romanistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Warszawskiej Szkoły Fotografii. Autorka ( wspólnie z Anetą Solak ) dokumentalnego cyklu Polska Rzeczpospolita Bajkowa z 2005 roku, opublikowanego w "Wysokich Obcasach”. Brała udział w kuratorskim projekcie Galerii Luksfera Czerwony Namiot ( Miesiąc Fotografii w Krakowie, 2007) i projekcie zbiorowym Teraz Polska. W 2006 roku swoje prace zaprezentowała na prestiżowym festiwalu Mois de la Photo Off w Paryżu, a w grudniu 2007 projekt te lubię w Berlinie. Prowadzi warsztaty fotograficzne dla dzieci i młodzieży, zajmuje się również ceramiką artystyczną w pracowni "Keramos" na warszawskim Żoliborzu.
Michał Zasępa. Dyrektor inwestycyjny w środkowo-europejskim funduszu private equity i członek rad nadzorczych kilku spółek w Polsce. Stypendysta Open Society Institute w Nowym Jorku; absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, studiował również na University of Wisconsin – Eau Claire i Stockholm School of Economics. Konstruktor instalacji Matką być w projekcie Czerwony Namiot prezentowanym podczas festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie w 2007 r.
"Na scenie zamkniętego baru po- jawia się chłopiec. Rozpoczyna erotyczny taniec; tańczy jak ko- bieta. W tle Frank Sinatra śpiewa "New York, New York". Kiedy piosenka dobiega końca, chłopak podchodzi do kamery i odpowiada na parę pytań opeatora (...). "
Agata Biskup
