To wystawa prac czternastu fotografów, którzy komentują rzeczywistość w subiektywny sposób, szukając inspiracji w często w najbanalniejszych elementach codzienności. Ich wypowiedź często daleka jest od czystej fotografii dokumentalnej – w zwyczajnych miejscach odnajdują swoiste signum temporis, a w rzeczach ślad człowieka. Dzięki osobistemu podejściu do świata fotografowany przedmiot staje się podmiotem, a reportaż pogłębioną interpretacją. Prezentacje to różnorodna estetyka charakteryzująca autorskie wizje świata, które pozwalają rozważać jednocześnie „tu” i „gdzie indziej”, przeszłość i teraźniejszość, stałość i zmienność, ciągłość i jej brak.

Aktualnie z Kolektywem Fotografów Visavis.pl związanych jest dwudziestu autorów. Ta wywodząca się w dużej mierze ze środowiska fotoreporterów grupa podąża za własnymi inspiracjami, ale i ewolucją rynku prasowego. Uznała ekspozycje plenerowe oraz Internet za najciekawsze drogi dotarcia do grupy odbiorców przekraczającej grono czytelników jednego tytułu prasowego.

 

Skupieni w Visavis.pl autorzy są wielokrotnymi laureatami najważniejszych polskich i zagranicznych nagród.

Wystawa Prezentacje przedstawia fotografie Tomasza Gotfryda, Andrzeja Kramarza, Bogdana Krężela, Przemysława Krzakiewicza, Piotra Lelka, Michała Łuczaka, Weroniki Łodzińskiej-Dudy, Katarzyny Mirczak, Wojciecha Nowickiego, Tomasza Padło, Adama Pańczuka, Wiktora Pentala, Bartłomieja Solika, Łukasza Trzcińskiego.

 

Tematem projektu są Niepołomice jako fragment polskiej, ulegającej szybkim przemianom rzeczywistości. Tę rzeczywistość obserwują i dokumentują fotografowie i dziennikarze, a także socjologowie z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Celem jest ukazanie na przykładzie Niepołomic przemian społeczno-ekonomicznych dokonujących się w Polsce po 1989 roku. Powstałe w przeciągu ostatniego półtora roku zdjęcia pokazują między innymi, w jaki sposób duże inwestycje wpływają na życie lokalnych społeczności. Fotografowie – Andrzej Kramarz, Bogdan Krężel, Przemysław Krzakiewicz, Wojciech Nowicki, Tomasz Padło, Bartłomiej Solik i Łukasz Trzciński – nieprzypadkowo wybrali to właśnie miejsce. Jest ono jednym z najprężniej rozwijających się miast w Polsce, z kilkoma spektakularnymi inwestycjami zagranicznymi; jednak Niepołomice korzystają nie tylko ze szczodrości unijnego budżetu, jaki otworzył się przed Polską po 2004 roku, ale przede wszystkim z ludzkiego zaangażowania i chęci przemian.
 

©Andrzej Kramarz , z cyklu Zmiany niesezonowe

 

W latach sześćdziesiątych Eustachy Kossakowski i Edward Krasiński stworzyli między sobą – na terenie sztuk wizualnych – relację bez precedensu w polskiej historii sztuki. Podstawą tej wzajemnej wymiany był obraz fotograficzny. Dla obu stanowił on w pewnym momencie ich rozwoju podatny grunt dla eksperymentu i nowego sposobu wypowiedzi artystycznej. Z jednej strony związek z Krasińskim umożliwił fotografowi – specjaliście od reportażu, jakim na początku lat sześćdziesiątych był Kossakowski – wejście na drogę poszukiwań artystycznych. Z drugiej – pozwolił rzeźbiarzowi Krasińskiemu wprowadzić fotografię do języka form, którymi się posługiwał. Sprecyzujmy, że opis ich relacji, którego miarą był obraz fotograficzny, stanowi dla nas jedynie punkt wyjścia, jedynie perspektywę retrospektywną, którą na całej długości zasilały różne czynniki decydujące o odrębnej ewolucji każdego z nich. (Fragment tekstu Patricka Komorowskiego Powinowactwa z wyboru w twórczości Edwarda Krasińskiego i Eustachego Kossakowskiego, Paryż 2006, tłum. Anka Ptaszkowska, w: Edward Krasiński, Elementarz, red. Paweł Polit, Bunkier Sztuki 2008 )

Wystawa w Bunkrze Sztuki to największa w Polsce prezentacja twórczości Edwarda Krasińskiego od jego śmierci. Ważnym jej elementem są fotografie Eustachego Kossakowskiego, dokumentujące twórczość Krasińskiego.

Wystawa została zorganizowana przez Galerię Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie (poza programem Miesiąca Fotografii w Krakowie 2008).