Marzyciele i świadkowie. Fotografia Polska XX wieku kurator: Wojciech Prażmowski
Muzeum Książąt Czartoryskich Arsenał, ul. Św. Jana 19 czynne 12. 05 – 20. 07 WT, CZW 10:00-16:00; ŚR, PT, SB: 10:00 – 19:00, ND 10:00 – 15:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz 18:00
Wystawa pod tytułem Marzyciele i świadkowie. Fotografia polska XX wieku, której kuratorem jest światowej sławy fotografik Wojciech Prażmowski, będzie szeroką, przekrojową prezentacją dokonań tej sztuki w Polsce na przestrzeni ostatniego stulecia. Główny nacisk położony zostanie na pionierskość dokonań polskich artystów na tle światowej historii fotografii, ewolucji nurtów, stylów i postaw oraz, tak ważnego, kontekstu historycznego powstania prac. To ostatnie będzie możliwe również dzięki włączeniu szerszego wyboru niedocenionych do tej pory prac nurtu dokumentalnego. Miejsce ekspozycji – Arsenał – sala Muzeum Narodowego w Krakowie, gwarantuje wysoką kulturę prezentacji oraz frekwencję. Prace zgromadzone na wystawie pochodzić będą z najważniejszych polskich kolekcji publicznych (Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem, Archiwum Małej Galerii/CSW w Warszawie, BWA Galeria Miejska w Tarnowie, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, Agencja Gazeta), znaczących kolekcji prywatnych oraz depozytów autorskich.
Artyści, których fotografie zobaczymy na wystawie: Krystyna ANDRYSZKIEWICZ, Ewa ANDRZEJEWSKA, Stefan ARCZYŃSKI, Kuba ATYS, Piotr BARĄCZ, Sławomir BARCIK, Janusz BĄKOWSKI, Zdzisław BEKSIŃSKI, Aleksander BŁOŃSKI, Bartosz BOBKOWSKI, Anna Beata BOHDZIEWICZ, Wojciech BRUSZEWSKI, Adam BUJAK, Jan BUŁHAK, Roman BURZYŃSKI ,Witold CHROMIŃSKI, Jan CHWAŁCZYK, Krzysztof CICHOSZ, Tadeusz /Ted/ CIESIELSKI, Roman CIEŚLEWICZ, Lucjan DEMIDOWSKI, Michał DIAMENT, Zbigniew DŁUBAK, Benedykt DORYS, Lucjan FOGIEL, Marek GARDULSKI, Krzysztof GIERAŁTOWSKI, Adam GOLEC, Danuta GOŻDZIEWICZ – ROBERTS, Jerzy GUMOWSKI, Mateusz HALAWA, Eugeniusz HANEMAN, Edward HARTWIG, Mariusz HERMANOWICZ, Karol HILLER, Marek HOLZMAN, Ryszard HOROWITZ, Waldemar JAMA, Jerzy JAWCZAK, Michał KOKOT, Piotr KOMOROWSKI, Bogdan KONOPKA, Aleksander KRZYWOBŁOCKI, Marian KUCHARSKI, Czesław KUCHTA, Andrzej LACHOWICZ, Janusz LEŚNIAK, Jerzy LEWCZYŃSKI, Natalia LL, Zbigniew ŁAGOCKI, ŁÓDŻ KALISKA, Jacek MARCZEWSKI, Stanisław MARKOWSKI, Tomasz MICHAŁOWSKI, Antoni MIKOŁAJCZYK, Krzysztof MILLER, Jerzy MODRAK, Chris NIEDENTHAL, Wacław NOWAK, Fortunata OBRĄPALSKA, Maciej OSIECKI, Jakub PAJEWSKI, Krzysztof PAWELA, Andrzej PAWŁOWSKI, Marek PIASECKI, Paweł PIERŚCIŃSKI, Ireneusz PIERZGALSKI, Wojciech PLEWIŃSKI, Małgorzata POTOCKA, Marek PÓŹNIAK, Krzysztof PRUSZKOWSKI, Grzegorz PRZYBOREK, Jadwiga PRZYBYLAK, Józef ROBAKOWSKI, Andrzej RÓŻYCKI, Ewa RUBINSTEIN, Zofia RYDET, Zygmunt RYTKA, Jerzy SADOWSKI, Zygmunt SAMOSIUK, Bronisław SCHLABS, Tomasz SIKORA, Zbigniew STANIEWSKI, Franciszek STOBIK, Jerzy STRUMIŃSKI, Leszek SZURKOWSKI, Andrzej ŚWIETLIK, Stefan THEMERSON, Zbigniew TOMASZCZUK, Tomasz TOMASZEWSKI, Marek WAJDA, Jerzy WARDAK, Harry WEINBERG, Witold WĘGRZYN, Tomasz WIERZEJSKI, Stanisław Ignacy WITKIEWICZ, Krzysztof WOJCIECHOWSKI, Stefan WOJNECKI, Stanisław J. WOŚ, Joanna ZASTRÓŻNA, Paweł ŻAK.
Wojciech Prażmowski (ur. 1949). Absolwent Szkoły Fotografii Twórczej w Brnie, członek ZPAF, profesor PWSFTviT w Łodzi. Fotografią zajmuje się od roku 1968. Reprezentuje nurt fotografii kreacyjnej. Twórca „foto obiektów”. Brał udział w przeszło 250 wystawach i projektach w kraju i zagranicą. Jego prace znajdują się w zbiorach m.in.: Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Musset for Fotokunst w Odense, CRP w Douchy, Musee de I’Elysee w Lozannie, Nihon University w Tokio, Stripped House Museum of Art. w Tokio, Alvar Alto Museum w Jyvaskyla, Museo Contemporare Arte w Vigo, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Lauders Foundation w Nowym Jorku oraz w prywatnych zbiorach kolekcjonerskich.
Zapis socjologiczny 1978-1990 kuratorzy: Andrzej Różycki, Piotr Lelek
Galeria Starmach, ul. Węgierska 5 czynne 6. 05 – 13. 06 PN-PT 11:00 – 18:00 & 17.05, SB: 11:00–16:00 Oficjalne otwarcie i OTWARCIE FESTIWALU: piątek 9 maja, godz. 18:00
Zapis socjologiczny Zofii Rydet to jeden z najciekawszych i najobszerniejszych projektów o charaktere dokumentalnym na polu fotografii w Polsce. Zofia Rydet w swojej pracy skupila się na człowieku i wnętrzu domu w którym żyje. Od roku 1978 do śmierci autorki w 1997 roku powstało ponad 30 tysięcy fotografii z terenu calej Polski. Konsekwencja artystki pozwoliła stworzyć wyrazisty, syntetyczny obraz polskiego społeczeństwa i jego kondycji. Niestety projekt ten nigdy do tej pory nie został zaprezentowany szerokiej publiczności. Wystawa, kuratorowana przez Andrzeja Różyckiego, wybitnego fotografa i filmowca oraz przyjaciela artystki, obejmie około 200 wcześniej nie pokazywanych, oryginalnych odbitek artystki pochodzących z archiwum rodzinnego.
Zofia Rydet (ur. 1911 - 1009). Absolwentka Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Snopkowie pod Lwowem. Fotografią zainteresowała się w połowie lat 50. Była związana z Gliwickim Towarzystwem Fotograficznym. Czerpała inspiracje z reportażu i fotografii nowoczesnej (m.in. Jerzego Lewczyńskiego i Zdzisława Beksińskiego), fotografii portretowej, makrofotografii. Autorka cyklów: Mały człowiek, Czas przemijania, Zapis socjologiczny, Nieskończoność dalekich dróg, Suita śląska, a także fotograficznych kolaży. Próbowała przy pomocy fotografii stworzyć obraz społeczeństwa, przede wszystkim wiejskiego. Przemierzając wraz z przyjaciółmi Suwalskie, Lubelszczyznę, Podhale, Rzeszowskie zjednywała sobie fotografowanych ludzi do tego stopnia, że pozwalali jej wejść do swych domostw, fotografować się we wnętrzach, w których żyją na co dzień.
Stefania Gurdowa Klisze przechowuje się Kuratorzy: Agnieszka Sabor i Andrzej Kramarz
Synagoga Kupa, ul. Warschauera 8 (wejście od ulicy Miodowej) czynne 8 – 31.05 PN-PT 9:00 – 19:00 Oficjalne otwarcie: piątek 9 maja, godz. 20:00
Przed jedenastu laty na strychu jednej z dębickich kamienic nowi właściciele budynku znaleźli ponad tysiąc dwieście zniszczonych, szklanych negatywów. Na większości widniały portrety mieszkańców Dębicy, Mielca i Ropczyc. W tych „pogalicyjskich” miejscowościach w latach 1921-37 Stefania Gurdowa, kobieta-fotograf, prowadziła samodzielne studia. Teraz okazuje się, że jej prace są czymś znacznie więcej niż tylko etnograficzną czy historyczną dokumentacją – to artystyczne zapisy relacji międzyludzkich, świadomych bądź przypadkowych. Wystawa w Synagodze Kupa to przywrócenie naszej kulturze – zachowanego w szczątkach – dzieła wybitnej artystki.
Na większości ocalonych negatywów znajdują się zestawione obok siebie dwa wizerunki. Zabieg ten, wynikający prawdopodobnie z oszczędności materiałów, w połączeniu z użytym na zdjęciach światłem zaskakująco uwspółcześnia portrety. Z intensywnych, wręcz hipnotycznych fotografii spoglądają na nas twarze, które choć są odbiciem społeczeństwa dwudziestolecia międzywojennego, mówią wiele o nas samych.
Stefania Gurdowa, z wystawy Klisze przechowuje się
Agnieszka Sabor jest polonistką i historykiem sztuki. Interesowała się recepcją sztuki w propagandzie nazistowskiej i komunistycznej. Jest redaktorem „Tygodnika Powszechnego”, gdzie zajmuje się tematyką żydowską oraz krytyką sztuki.
Andrzej Kramarz absolwent Instytutu Kreatywnej Fotografii w Opawie. Od wczesnych lat 90. zajmuje się fotografią dokumentalną publikując swoje prace w większości polskich tygodników. Do jego najbardziej znanych cykli fotograficznych należą: Morze Czarne, Klinika, Nieskończoność poznania oraz Dom (wspólnie z Weroniką Łodzińską). Laureat wielu nagród fotograficznych. Współtwórca Fundacji Imago Mundi, wicedyrektor artystyczny festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie, członek Kolektywu Fotografów Visavis.pl, wykładowca Akademii Fotografii w Krakowie.
Wenus Polska 2008 Kurator: Adam Mazur
d. Kuchnia Brata Alberta, ul. Estery 12 czynne: 6–31.05 WT-PT: 16:00–19:00, SB-ND: 12:00–18:00 Oficjalne otwarcie: sobota 10 maja, godz. 20:00 W dniu wernisażu będzie miał miejsce performens grupy Sędzia Główny.
Wenus pamiętają wszyscy. Nie wszyscy ją widzieli w Krakowie, niektórzy czytali o niej w prasie, innym udało się zobaczyć ją w kronice filmowej. Organizowana cyklicznie, lecz z przerwami (jak to w PRL często bywało) wystawa fotografii aktu kobiecego stała się nie tylko znakiem względnej liberalizacji – także obyczajowej – czasów tow. Gierka, lecz przeszła do historii polskiej fotografii jako jeden z najbardziej kontrowersyjnych i najchętniej odwiedzanych projektów wystawowych. Wspomnienia o wyprawach z kolegami z wojska specjalnymi wagonami dołączanymi do pociągowych składów i próbach przejścia nieletnich przez zainstalowaną przed wystawą „bramkę” mieszają się z oficjalnymi komunikatami o kradzieżach i dewastacji eksponowanych prac. Tłumy w galerii, burza w prasie, lecz co właściwie taki ferment spowodowało? Dziś zdjęcia z historycznej Wenus nie szokują, ani nawet nie podniecają. Listkiem figowym fotografii artystycznej maskowano dość płaskie przedstawienia erotyczne. Od rekonstrukcji dawnej Wenus znacznie ciekawsze wydaje się postawienie pytania o kondycję aktu w sztuce współczesnej (i przede wszystkim w polskiej fotografii współczesnej).
Tym razem Wenus znów szuka swojego miejsca w Krakowie. Nawiązanie do obciachowego, ale też przez swą obciachowość kultowego projektu ma służyć swego rodzaju przepracowaniu formy, w jakiej zastygł kobiecy akt w fotografii polskiej. Wenus zwraca uwagę na wyrafinowane przedstawienia tworzone przez pochodzących z różnych obszarów fotograficznego pola producentów (od reklamy i mody, przez fotoreportaż i fotoamatorstwo po sztukę współczesną wykorzystującą aparat do swych celów). Na wystawie oprócz klasycznych aktów fotograficznych stawiających pytanie o definicję piękna dziś znajdują się prace o potencjale krytycznym, które poddają się przede wszystkim lekturze refleksyjnej, wprowadzając znaczenia zgoła nie do pomyślenia lat temu trzydzieści pięć. W 2008 roku, jeśli pojawia się piękno, to do bólu, jeśli komercja i kicz to w sosie kampowym, jeśli tożsamość to raczej płynna niż stabilna. Zdjęcia najlepsze i najgorsze, ściągnięte z Internetu i specjalnie wyprodukowane pojawiają się obok siebie by widz m! ógł skonstruować swą własną definicję Wenus.
Wenus 2008 zamiast panów w wędkarskich kamizelkach, trzymających pewnie w dłoniach aparaty z długoogniskowymi obiektywami pokazuje zdjęcia autorstwa artystów podejmujących się refleksji nad sposobami reprezentacji kobiet w kulturze. Zobaczymy nie tylko „kobiety do zjedzenia”, ale także kobiety, które konsumują, które patrzą na siebie i na mężczyzn, czujnie przyglądają się sobie wzajemnie.
Od początku lat siedemdziesiątych nie minęło aż tak wiele czasu, zmieniło się natomiast wszystko – pokażą to prace najwybitniejszych twórców pokolenia, m.in.: Agnieszki Brzeżańskiej, Mikołaja Długosza, Maurycego Gomulickiego, Anety Grzeszykowskiej, Macieja Osiki, Mikołaja Komara, Ewy Łowżył, Rafała Milacha, Joanny Nowek, Aldony Kaczmarczyk, Szymona Rogińskiego, duetu Zorka Project, Agaty Bogackiej, Zuzy Krajewskiej i Bartka Wieczorka, Igora Omuleckiego, Piotra Wysockiego, Jana Smagi, Magdaleny Krajewskiej, Magdaleny Wuensche.
Adam Mazur - krytyk, historyk sztuki i amerykanista, absolwent Szkoły Nauk Społecznych PAN. Przygotowuje się do obrony doktoratu z historii fotografii polskiej, wykładowca w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Kurator CSW Zamek Ujazdowski (m.in. wystawy Nowi Dokumentaliści). Redaktor naczelny magazynu Obieg.
Aktualizacja. Przegląd nowej fotografii polskiej Kurator: Krzysztof Miękus Współpraca: Magda Skrzeczkowska
d. Kino Światowid, oś. Centrum E-1; al. Jana Pawła II czynne 9 – 31. 05 WT-PT 16:00 – 19:00, SB-ND: 12:00 – 18:00 Oficjalne otwarcie: niedziela 11 maja, godz. 12:00
Wystawa ma charakter multimedialnej prezentacji, której celem jest możliwie miarodajne spojrzenie na polską fotografię współczesną. Projekt obejmuje wszelkie pola fotograficznej działalności - od prac czysto komercyjnych poprzez dokument i reportaż aż po działania na polu sztuki wykorzystujące technikę fotograficzną. Dobór autorów do wystawy dokonywany jest na podstawie przejrzystych kryteriów i w oparciu o szerokie konsultacje z uznanymi polskimi kuratorami, foto-edytorami i krytykami fotografii. Jego założeniem jest ukazanie najbardziej znaczących polskich twórców działających w ostatnich w dziedzinie fotografii. Za cezurę czasową przyjęto rok 2000.
Wystawa będzie prezentowana w formie rozbudowanego, interaktywnego pokazu multimedialnego. składającego się z: - trzech projekcji na dużych ekranach - interaktywnych stanowisk komputerowych - filmu poświęconego współczesnej polskiej fotografii Każda z trzech projekcji poświęcona będzie innej dziedzinie fotograficznej działalności: fotografii komercyjnej, dokumentalnej (oraz reportażowej) oraz artystycznej. Na dużych ekranach wyświetlane będą krótkie prezentacje wybranych prac wszystkich zaproszonych do wystawy autorów, natomiast interaktywne stanowiska komputerowe mają pozwolić widzom dokładniejsze zapoznanie się z twórczością tych artystów.
Projekt przeniesiony zostanie następnie na strony internetowe festiwalu stając się pierwszą bazą danych polskiej fotografii współczesnej (co roku poddawaną aktualizacji). To pierwsze tego rodzaju przedsięwzięcie na świecie.
Częścią projektu jest krótki film zrealizowany przez Kubę Dąbrowskiego, składający się z wywiadów z ludźmi zajmującymi się fotografią współczesną w Polsce (krytycy, fotoedytorzy, historycy sztuki, wydawcy itp).
Anita Andrzejewska, Kuba Atys, Krzysztof Baranowski, Krystian Bielatowicz, Bownik, Agnieszka Brzeżańska, Bogna Burska, Manuela Dąbkowska, Grzegorz Dąbrowski, Kuba Dąbrowski, Marta Deskur, Mikołaj Długosz, Marek Domański, Andrzej Dragan, Paweł Fabjański, Andrzej Florkowski, Mariusz Forecki, Andrzej Georgiew, Wojciech Gilewicz, Katarzyna Górna, Mikołaj Grospierre, Mikołaj Grynberg, Aneta Grzeszykowska, Tomasz Gudzowaty, Elżbieta Jabłońska, Marcin Kaliński Bogdan Konopka, Katarzyna Korzeniecka, Krzysztof Kozanowski, Zuzanna Krajewska, Andrzej Kramarz, Georgia Krawiec, Bogdan Krężel, Przemysław Krzakiewicz, Maciej Kuszela, Adam Lach, Zbigniew Libera, Weronika Łodzińska-Duda, Anna Łoskiewicz, Monika Mamzeta, Rafał Masłow, Rafał Milach, Michał Mutor, Wojciech Nowicki, Igor Omulecki Anna Orlikowska, Patrycja Orzechowska, Maciej Osika, Adam Pańczuk, Bartek Pogoda, Przemysław Pokrycki, Radek Polak, Jacek Poremba, Agata Pospieszyńska, Wojciech Prażmowski, Aleksander Prugar, Konrad Pustoła , Szymon Rogiński , Robert Rumas , Daniel Rumiancew, Tomek Sikora, Jan Smaga, Basia Sokołowska, Bartek Solik, Maciej Stępiński, Marek Straszewski, Marek Szczepański, Szymon Szcześniak, Michał Szlaga, Leszek Szurkowski, Ula Tarasiewicz, Tomasz Tomaszewski, Łukasz Trzciński, Adam Tuchliński, Marcin Tyszka, Artur Wesołowski, Monika Wiechowska, Wojtek Wieteska, Wojtek Wilczyk, Adam Witkowski, Robert Wolański, Łukasz Wołągiewicz, Magda Wunsche, Edyta Wypierowska, Joanna Zastróżna, Albert Zawada, Krzysztof Zieliński, Maciej Zienkiewicz, Ireneusz Zjeżdżałka, Zorka Project (Monika Bereżecka / Monika Redzisz), Paweł Żak.
Krzysztof Miękus (ur. 1975). Absolwent Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Studium Fotografii ZPAF. Mieszka w Warszawie. Zajmuje się dokumentem fotograficznym, a w długie zimowe wieczory - fotografią studyjną. W 2002 roku przygotował we współpracy z Adamem Leszczyńskim reportaż Naznaczeni dotyczący problemu HIV/ AIDS w Afryce (wydawnictwo Trio, Warszawa 2003). W latach 1999-2003 był stałym współpracownikiem wydawnictwa Przegląd Reader's Digest. Od 2000 roku współpracuje z miesięcznikiem Pozytyw, a od 2003 roku był jednym z jego redaktorów. Swoje prace publikował w Pozytywie, w Magazynie i w Dużym Formacie Gazety Wyborczej, w miesięczniku Przegląd Reader's Digest, w miesięczniku Maxim. Jego zdjęcia ilustrowały kilka książek wydanych przez wydawnictwo Przegląd Reader's Digest oraz wspomniany reportaż Naznaczeni (Adam Leszczyński i Krzysztof Miękus, Trio, Warszawa 2003).
"Ambicją programu polskiego tegorocznego Miesiąca Fotografii jest zwrócenie uwagi na potrzebę historycznego uporządkowania spuścizny polskiej fotografii, wywołanie dyskusji o jej miejscu w dyskursie sztuki współczesnej czy wreszcie o sposobie jej promowania. (...)"