Galeria ZPAF i S-ka

Prezentowany w galerii ZPAF i S-ka projekt Afterlife jest autorską wypowiedzią fotograficznego duetu, w skład którego wchodzą Adam Broomberg i Oliver Chanarin. Ich trwająca od przeszło dekady współpraca znalazła swój wyraz w serii wystaw prezentowanych w prestiżowych muzeach i galeriach (m.in. Stedelijk Museum, The Photographer’s Gallery, The International Center of Photography and The Hasselblad Center) oraz w wydaniu 6 fotograficznych monografii:  Trust (2000), Ghetto (2003), Chicago (2006), Fig (2007), Mr. Mkhize’s Portrait (2006). Ostatni projekt wydawniczy   to zrealizowana wraz z malarzem i krytykiem sztuki Johnem Bergerem książka So This Is Life, która ukaże się w 2010 roku.

Punktem wyjścia dla projektu Afterlife stała się fotografia przedstawiająca pluton egzekucyjny na moment przed oddaniem strzału do jedenastu zamaskowanych  kurdyjskich więźniów.  Wykonana 6 sierpnia 1979 roku w Teheranie na kilka miesięcy po wybuchu irańskiej rewolucji islamskiej, znalazła się na pierwszych stronach gazet, stając się emblematem historycznych przemian w Iranie. Rok później wyróżniona została Nagrodą Pulitzera, jednak jej autor pozostawał anonimowy. W 2006 roku Jahangir Razmi – właściciel studia fotograficznego na przedmieściach Teheranu, potwierdził swój status autora fotografii. Trzy lata później Broomberg i Chanarin spotkali się z Razmim – na podstawie  pozostałych, zarejestrowanych przez niego w trakcie egzekucji w 1979 roku zdjęć , powstała seria kolaży.

Stosując technikę kolażu – wycinając jedynie fragmenty odbitek (zwykle są to sylwetki ludzkie) i umieszczając je, pozbawione tła, między dwoma szybami, artyści dekonstruują istniejące w ramach kadru relacje przestrzenne. Ten arbitralny gest poddaje w wątpliwość dokumentalny status fotografii jako obiektywnego świadka zdarzeń i „okna na świat”. Gest modyfikacji wykonanych przez Razmiego zdjęć, skłania widza do zaangażowania się w odtworzenia historii ich powstania . Jest to działanie  opozycyjne wobec biernego percypowania fotografii prasowych w efektowny sposób ukazujących tragiczne zajścia mające miejsce w odległych częściach globu.

Broomberg i Chanarin krytykują główny nurt fotografii prasowej, koncentrujący się na chwytaniu wyjątkowych, przyciągających uwagę zdarzeń. Fotografując miejsca kluczowe dla współczesnych konfliktów geopolitycznych (Izrael, Afganistan, Irak)  wnikliwie badają warunki, w których powstać ma zdjęcie. Jednocześnie ich pace zawsze poruszają zagadnienia związane ze specyfiką fotograficznego medium.