- T. Pospěch – Nowe życie, nowy dokument. Nowa fotografia dokumentalna w Europie Środkowej 10.05, 12:00
- K. Jurecki – Suplement do historii filmu eksperymentalnego i wideo w Polsce (1983-2005) 14.05, 16:30
- M. Stępiński (AF) – Fotografia współczesna – od Becherów do lomografii, czyli konsekwencja w tworzeniu serii fotograficznych 15.05, 17:00-19:00
- Potęga fotografii - spotkanie z J. Robakowskim 16.05, 15:00
- A. Gniotek – Kolekcja jako dzieło sztuki. O tworzeniu kolekcji fotografii 16.05, 17:00
- D. Truszczyńska - Oko Hasiora. O fotografii Władysława Hasiora 16.05, 19:00
- K. Císař oprowadza po wystawie W dowolnym momencie 17.05, 12:00
- V. Delbrouck – Archives for an autofiction 17.05, 14:30
- J. Kudłaty - spotkanie autorskie i wystawa zdjęć Trawersem Przez Pionowy Świat 18.05, 20:30
10.05, godz.12:00
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
Nowe życie, nowy dokument. Nowa fotografia dokumentalna w Europie Środkowej – Tomáš Pospěch
Przełomowe zmiany w sposobie życia większości mieszkańców Europy Środkowej przedstawiane są przez reprezentantów różnorodnych nowych trendów w fotografii dokumentalnej, odległych od tradycyjnego, humanistycznego dokumentu. Wykład ma na celu przybliżenie fenomenu współczesnych autorów młodego pokolenia fotografów z krajów Wyszehradzkiej Czwórki (Czechy, Polska, Słowacja, Węgry), którzy w indywidualny sposób realizują i rozwijają owe tendencje w dziedzinie fotografii dokumentalnej. Klasyczny dokument fotograficzny, reprezentowany przez takich wybitnych czeskich twórców, jak Viktor Kolář czy Jindřich Štreit, wciąż jednak stanowi niezwykle istotną, niezbywalną tradycję i punkt odniesienia nowych eksperymentów z tym gatunkiem.
Punktem wyjścia wykładu jest wystawa przygotowana przez Autora we współpracy z Vladimírem Birgusem, dla Praguebiennale w Pradze, która otwarta zostanie w maju 2009 roku.
14.05, godz.16:30
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
Suplement do historii filmu eksperymentalnego i wideo w Polsce (1983-2005) – Krzysztof Jurecki
Próba przypomnienia ważnych dokonań z lat 80. (taśma 16 mm) a nawet 90. (Natalia LL) oraz ujawnienia najnowszej generacji artystów działających w dziedzinie wideo z początku XXI wieku. Pokaz zaczyna się przypomnieniem polskiego filmu niezależnego i środowiska „Kultury Zrzuty” (1981-1990). Najważniejszą realizacją wyrażającą jej idee jest Movie Picture of Łódź Kaliska (1982). Jeden z nurtów nazwany przez Andrzeja Kwietniewskiego „neosocsurdada” kontynuowany jest do tej pory przez Łódź Kaliską lub jej poszczególnych członków. Łódź Kaliska w latach 90. wpłynęła na wielu twórców, czego przykładem jest zapomniana twórczość fotograficzna i filmowa Łodzi Fabrycznej (1988-98). Inny nurt z lat 90., kontynuowany do chwili obecnej, nazwany „medytacyjnym”, a tworzony przez Marka Rogulskiego i Andrzeja Dudka-Durera, poszukuje za pomocą zapisu filmowego stanów religijnych, sięgających szamanizmu lub tradycji dalekowschodniej (buddyzm). Własnej prywatnej mitologii poszukuje grupa Wspólnota Leeeżeć (Andrzej Miastkowski), która już na początku lat 90. wykonywała bardzo ważne prace o charakterze intermedialnym, lub będące dokumentacją anarchistycznych akcji. Ale tradycja konceptualizmu i filmu strukturalnego wcale nie zanikła. Pojawiła się w pracach Marcina Nowaka i Michała Brzezinskiego, który jest interesującym teoretykiem najnowszego wideo. Duży talent posiadają tacy twórcy, jak Anna Orlikowska czy Leszek Żurek. Bardzo ważne są feministyczne wideo Anny Baumgart, która rozwijała idee Zbigniewa Libery, a zapowiadała wideo socjologiczne, analizujące ciemną stronę życia.
Czym jest najnowsze polskie wideo w proponowanym ujęciu, które przedstawia tylko część najnowszej historii? Nie ma swego ściśle wyznaczonego obszaru, nie ma stałych reguł, ale ma historie wchodzącą w relacje z innymi dziedzinami plastycznymi, także z performance oraz cyberprzestrzenią. O świadomość nowego wideo słusznie dopomina się Brzeziński, poszukujący autonomicznego języka wideo, wolnego od malarstwa czy instalacji. Następuje także zbliżenie między fabularyzowanymi filmami a odczytywaniem historii sztuki w formule uprawianej przez innych twórców.
15.05, godz.17:00-19:00
Kino Pauza, ul. Floriańska 18
Fotografia współczesna – od Becherów do lomografii, czyli konsekwencja w tworzeniu serii fotograficznych
spotkanie z Maciejem Stępińskim, wykładowcą Akademii Fotografii
Wykład skierowany jest do osób zajmujących się fotografią, które są w trakcie budowania portfolio, teczki na uczelnie artystyczna, przygotowują projekt na rezydencje twórczą lub stypendium.
W trakcie spotkania, na przykładzie prac wybranych artystów współczesnych, Maciej Stępiński omówi zasady tworzenia projektu fotograficznego i przedstawi kilka propozycji prezentacji portfolio.
Wykład poprowadzi Maciej Stępiński, fotografik, malarz, autor filmów wideo i instalacji, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, rezydent Ecole Nationale Superieure de la Photographie w Arles, wykładowca Akademii Fotografii, autor warsztatów i plenerów fotograficznych o tematyce miejskiej.
W trakcie spotkania, na przykładzie prac wybranych artystów współczesnych, Maciej Stępiński omówi zasady tworzenia projektu fotograficznego i przedstawi kilka propozycji prezentacji portfolio.
Wykład poprowadzi Maciej Stępiński, fotografik, malarz, autor filmów wideo i instalacji, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, rezydent Ecole Nationale Superieure de la Photographie w Arles, wykładowca Akademii Fotografii, autor warsztatów i plenerów fotograficznych o tematyce miejskiej.
16.05, godz.15:00
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
ArtBazaar prezentuje:
Potęga fotografii - spotkanie z kolekcjonerem Józefem Robakowskim
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
ArtBazaar prezentuje:
Potęga fotografii - spotkanie z kolekcjonerem Józefem Robakowskim
Józef Robakowski jest jednym z najwybitniejszych polskich artystów multimedialnych. Nie wszyscy jednak wiedzą, że jest również kolekcjonerem sztuki najnowszej. W latach siedemdziesiątych stworzył "Galerię Wymiany", która ułatwia mu tworzenie kolekcji i wymianę prac z innymi artystami. Szczególnie interesuje go fotografia i wideo - i właśnie kolekcjonowanie tych mediów będzie tematem dyskusji. Józef Robakowski nadał spotkaniu tytuł "Potęga fotografii", który sugeruje, że autor nie chce rozmawiać o edycjach, marginesach, jakości papieru – wszystkich „technicznych” aspektach zbierania fotografii - tylko o tym, co w kolekcjonowaniu fotografii jest najważniejsze. W jaki sposób fotografia zmienia sztukę i nasze życie? Dlaczego fotografia jako sztuka jest tak cenionym i potężnym medium, mimo że wszyscy fotografują. Czy właśnie dlatego, że wszyscy fotografują?
16.05, godz.17:00
Muzeum Historii Fotografii, Księgarnia Fotograficzna f5, ul. Józefitów 16
Kolekcja jako dzieło sztuki. O tworzeniu kolekcji fotografii
Muzeum Historii Fotografii, Księgarnia Fotograficzna f5, ul. Józefitów 16
Kolekcja jako dzieło sztuki. O tworzeniu kolekcji fotografii
Prowadzi: Agnieszka Gniotek
Organizator: Galeria f5 & Księgarnia Fotograficzna
Organizator: Galeria f5 & Księgarnia Fotograficzna
Podczas spotkania poruszone zostaną tematy interesujące zarówno kolekcjonerów, kuratorów wystaw, marszandów jak i samych autorów. Tworzenie i opieka nad kolekcją, znaczenie prywatnych i instytucjonalnych kolekcji fotografii dla zachowania i opracowania/propagowania dorobku kultury, to główne zagadnienia, o których będzie można dowiedzieć się i podyskutować. Podczas prelekcji zostaną omówione wybrane - najcenniejsze prace m.in. z kolekcji Muzeum Historii Fotografii w Krakowie.
16.05, godz.19:00
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
Oko Hasiora. O fotografii Władysława Hasiora
Prowadzi: Dominika Truszczyńska
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
Oko Hasiora. O fotografii Władysława Hasiora
Prowadzi: Dominika Truszczyńska
Prezentacja pracy magisterskiej napisanej w 2008 roku na zakończenie studiów na kierunku - Fotografia w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi.
Szczególne podziękowania dla Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem za udostępnienie materiałów do pracy.
Tematem prezentacji jest dorobek fotograficzny Władysława Hasiora. Autor jest powszechnie znany jako rzeźbiarz, twórca pomników, kolaży, asamblaży, performer, i twórca "Sztandarów". Znamy Hasiora jako artystę wszechstronnego, oryginalnego, bezkompromisowego, używającego w swych dziełach bardzo różnych materiałów - od rączek lalek, przez widły po żywioły - wiatru czy ognia.
Mało znanym obszarem działań twórcy jest fotografia. W posiadaniu Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem znajduje się około 20 000 slajdów zrobionych przez artystę. Robił te zdjęcia przez ponad 3 dekady począwszy od lat 60' XX wieku. Przeważająca część zdjęć pochodzi z Polski, mniej - z krajów Europy Zachodniej, w których Hasior miał wystawy i nie omieszkał sfotografować zastanej tam rzeczywistości. Robił zdjęcia codziennie, nie rozstawał sie z aparatem, a przedmiotem jego fotograficznych zainteresowań były przeróżne (podobnie jak materiały służące mu do tworzenia dzieł) przejawy istnienia. Traktował otoczenie jak nieustający przejaw Kreacji. Kreatorem była natura, spontanicznie działający człowiek i świadomy swych działań artysta. Wszystkie przejawy twórczości znajdują się na fotografiach Władysława Hasiora. Układał on swoje zdjęcia w przemyślane cykle i prezentował wraz z wielowątkowym, błyskotliwym wykładem.
Fotografowanie, obmyślanie, układanie cykli i prezentacja ich w formie wykładów - były ważnym obszarem działalności artysty. Poświęcił jej większość życia. Czy Władysław Hasior uważał się za fotografa? Czym była dla niego fotografia? Do czego służył mu aparat fotograficzny? Co dokładnie nim rejestrował? Dlaczego bez przerwy robił zdjęcia i co chciał przez nie powiedzieć?
Szczególne podziękowania dla Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem za udostępnienie materiałów do pracy.
Tematem prezentacji jest dorobek fotograficzny Władysława Hasiora. Autor jest powszechnie znany jako rzeźbiarz, twórca pomników, kolaży, asamblaży, performer, i twórca "Sztandarów". Znamy Hasiora jako artystę wszechstronnego, oryginalnego, bezkompromisowego, używającego w swych dziełach bardzo różnych materiałów - od rączek lalek, przez widły po żywioły - wiatru czy ognia.
Mało znanym obszarem działań twórcy jest fotografia. W posiadaniu Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem znajduje się około 20 000 slajdów zrobionych przez artystę. Robił te zdjęcia przez ponad 3 dekady począwszy od lat 60' XX wieku. Przeważająca część zdjęć pochodzi z Polski, mniej - z krajów Europy Zachodniej, w których Hasior miał wystawy i nie omieszkał sfotografować zastanej tam rzeczywistości. Robił zdjęcia codziennie, nie rozstawał sie z aparatem, a przedmiotem jego fotograficznych zainteresowań były przeróżne (podobnie jak materiały służące mu do tworzenia dzieł) przejawy istnienia. Traktował otoczenie jak nieustający przejaw Kreacji. Kreatorem była natura, spontanicznie działający człowiek i świadomy swych działań artysta. Wszystkie przejawy twórczości znajdują się na fotografiach Władysława Hasiora. Układał on swoje zdjęcia w przemyślane cykle i prezentował wraz z wielowątkowym, błyskotliwym wykładem.
Fotografowanie, obmyślanie, układanie cykli i prezentacja ich w formie wykładów - były ważnym obszarem działalności artysty. Poświęcił jej większość życia. Czy Władysław Hasior uważał się za fotografa? Czym była dla niego fotografia? Do czego służył mu aparat fotograficzny? Co dokładnie nim rejestrował? Dlaczego bez przerwy robił zdjęcia i co chciał przez nie powiedzieć?
17.05, godz.12:00
Bunkier Sztuki, Plac Szczepański 3a
Kurator W dowolnym momencie - Karel Cisar – oprowadza po wystawie
Przeczytaj opis wystawy W dowolnym momencie >>>
17.05, godz.14:30
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
Archives for an autofiction - Vincent Delbrouck
(meeting, lecture in english)
In his work, and particularly in his first book Beyond History (Havana 1998-2006) V.D.’s integration of personal, contextual and fictional perspectives, combined with the nature of his physical and intimate exploration, creates a vivid and lasting impression of the imaginative confusion that is inherent in any thought, recollection or projection... Confusion is created by the distorted and mysterious essence of memory that his journeys inside ARCHIVES seeks to unravel, like fragments out of control.
V.D. works with personal archives and his family/relatives archives. He assembles and recomposes various documents (pictures, pages from “fake” diaries, letters, short stories, poems,...) in a way that creates a fictionalized autobiography the reader can relate to her/his own life and memory.
The result can be seen as an autofiction combining two paradoxically contradictory styles: that of autobiography, and fiction. V.D. calls it “poetic documentary”.
This workshop is a way for V.D. to show you his archives (screening sessions), to read some of his personal texts and poems, and to talk about his work. Using freely different media and techniques, V.D. invites you to share with him this “two hours chaotic journey”, this quest of identity, between photography and literature, between documentary and fiction.
Vincent Delbrouck
Born in Brussels (1975), V.D. is an emerging photographer who uses mixed-media elements in his work. He assembles, recycles, and recomposes the fragments of his autobiography to create personal albums with different layers and comments. “These diaries document Delbrouck’s journeys and life in which his persona as an artist is hardly distinguishable from his ‘private’ self.”(Katalin Timar, Ludwig Museum of Contemporary Art, Budapest) Baring his models as his own moving identity and his memories, V.D. collects small images from a reconstructed reality beyond the narrative. The result is what he refers to as “poetic documentary.”
V.D. has received the Memorial Giacomelli Prize 2002 (Italy), the Jean Salgaro Prize at the 14th National Open Photography Prize (Photography Museum in Charleroi, Belgium) and the Vocational Bursary (Belgium) in 2003. His first book BEYOND HISTORY (Havana 1998 – 2006) was published at the end of 2008 by Bold Publishing, Amsterdam. He has contributed to various magazines such as Purple Journal, Pavilion, CODE, Amica, Trace, Pig, nofound, Pozytyw and View, and has exhibited his work in Mexico, Paris, Brussels, London, Houston, Milan, Krakow, Arles and Lyon. V.D. lives and works in Brussels. He was a member of the Belgian BlowUp collective. He is represented in Paris by Emeric Glayse (www.emericglayse.com) and in Krakow by Galeria ZPAF i S-ka (www.zpafiska.pl).
www.vincentdelbrouck.be
www.beyondhistory.be
19.05, godz.20:30
Galeria Camelot & Galeria Fundacji Imago Mundi, ul. św. Tomasza 17
Spotkanie autorskie z Jackiem Kudłatym i wystawa zdjęć Trawersem Przez Pionowy Świat
Na spotkaniu autor pokaże również prezentację multimedialną z ostatniej wyprawy z cyklu Alpinus Expedition Team - Australia 2008. Podczas 2-miesięcznej podróży z zachodu na wschód przez "najwiekszą wyspę świata" ekipa poszukiwała dziewiczych skalnych ścian do wytyczenia nowych, pierwszych polskich dróg wspinaczkowych.
Jacek Kudłaty (ur. 1972). Jego pasją i sposobem na życie są ekstremalne wyprawy wspinaczkowe i fotografia. Od 15-go roku życia uprawia wspinaczkę sportową, odnosząc sukcesy w tej dyscyplinie. Te dwie pozornie nie związane ze sobą pasje, które z powodzeniem udaje mu się od lat łączyć i zawodowo realizować pozwalają mu na życie pełne przygód i podróży. Takie są też zdjęcia Jacka. Odzwierciedlają zmagania człowieka z groźną naturą, ale też pokazują jej piękno i niezwykłą harmonię.
Organizował wyprawy eksploracyjne, mające na celu wytyczenie nowych dróg wspinaczkowych w egzotycznych zakątkach naszego globu (Maroko, RPA, Indie, Madagaskar, Laos, Chiny, Australia). Jest autorem pierwszych przejść wielu nowych dróg skalnych na różnych kontynentach. Od 2007 roku jest członkiem Alpinus Expedition Team. Od roku 2008 jest jedynym europejskim fotografem w elitarnym teamie Sigma Professional Eyes.
Zdjęcia i teksty jego autorstwa publikowane są w prasie szerokiego obiegu, w prasie branżowej, podróżniczej oraz fotograficznej. Mieszka w Trzcińsku położonym w południowo-zachodnim krańcu Polski, gdzie u stóp granitowych turni Gór Sokolich prowadzi camping i schronisko dla wspinaczy.
